Θηλώματα, όγκοι ουροδόχου κύστης

Όγκοι Ουροδόχου Κύστης – Μέθοδοι Αντιμετώπισης

Οι όγκοι ουροδόχου κύστης είναι πολυποειδείς, μισχωτοί όγκοι, με τη μορφή πολυπόδων, η γένεση των οποίων- στην πλειοψηφία των ασθενών -έχει άμεση σχέση με τους μεταβολίτες του καπνού. Η κύρια εκδήλωσή τους είναι η μακροσκοπική αιματουρία, δηλαδή η πρόσμειξη αίματος στα ούρα χωρίς πόνο. Το μειονέκτημα αυτών των επιφανειακών καρκινωμάτων είναι η συχνή υποτροπή τους, έστω και αν εξαιρεθούν ριζικά. Το 50% των όγκων σταδίου Ta και το 70% των όγκων σταδίου T1 υποτροπιάζουν μέσα σε τρία χρόνια. Το πλεονέκτημά τους είναι πως δεν σκοτώνουν, δε δίνουν μεταστάσεις αλλά μια μελλοντική υποτροπή τους μπορεί να είναι σε πιο επιθετική μορφή, ειδικά αν οι ασθενείς συνεχίζουν να καπνίζουν. Για να μειωθεί η πιθανότητα υποτροπής, μετά τη ριζική εξαίρεση των μορφωμάτων αυτών, πάντα ενδοσκοπικά μέσα από την ουρήθρα, ακολουθείται πρόγραμμα έγχυσης κάποιων χημειοθεραπευτικών φαρμάκων μέσα στην ουροδόχο κύστη σε τακτά χρονικά διαστήματα, συνήθως καλά ανεκτά. Μια μορφή των παθολογικών αυτών διεργασιών της ουροδόχου κύστης αποτελεί το ενδοκυττάριο ουροθηλιακό καρκίνωμα in situ, το οποίο είναι μεν επιφανειακό, αλλά αν δεν ακολουθήσει κατάλληλη θεραπεία (ενδοκυστικές εγχύσεις BCG), μπορεί να εξελιχτεί σε διηθητικό καρκίνωμα της κύστης, την πιο επιθετική μορφή καρκίνου του οργάνου αυτού. Όπως ειπώθηκε, η χειρουργική εξαίρεση των θηλωμάτων της ουροδόχου κύστης γίνεται ενδοσκοπικά μέσα από την ουρήθρα με τη χρήση ηλεκτρικού ρεύματος, ως απόξεση και καυτηριασμός της ρίζας ή βάσης του θηλώδους όγκου, μέθοδος ανώδυνη, με μια ημέρα νοσηλεία.

Ποιο είναι το πρώτο σημάδι;

Η μακροσκοπική αιματουρία, δηλαδή αίμα στα ούρα χωρίς πόνο. Είναι η κύρια εκδήλωση των θηλωμάτων και ακριβώς επειδή δεν πονάει, συχνά παραβλέπεται. Κάθε επεισόδιο ορατού αίματος στα ούρα χρειάζεται διερεύνηση, ακόμη και αν συνέβη μία μόνο φορά και υποχώρησε. Αναλυτικά στο άρθρο γιατί το αίμα στα ούρα δεν είναι ποτέ αμελητέο.

Είναι επικίνδυνα τα θηλώματα;

Τα επιφανειακά θηλώματα δεν δίνουν μεταστάσεις. Το μειονέκτημά τους είναι η συχνή υποτροπή, ακόμη και μετά από ριζική εξαίρεση, και το ενδεχόμενο μια μελλοντική υποτροπή να είναι πιο επιθετικής μορφής, ιδίως αν ο ασθενής συνεχίζει το κάπνισμα.

Γιατί συνδέονται με το κάπνισμα;

Στην πλειονότητα των ασθενών η γένεση των όγκων σχετίζεται άμεσα με τους μεταβολίτες του καπνού, οι οποίοι αποβάλλονται από τα ούρα και έρχονται σε επαφή με τον βλεννογόνο της κύστης. Η διακοπή του καπνίσματος μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής.

Πώς παρακολουθούνται μετά την αφαίρεση;

Με προγραμματισμένες κυστεοσκοπήσεις, σε πρόγραμμα που καθορίζεται από τον κίνδυνο υποτροπής. Η πρώτη γίνεται στους τρεις μήνες και το εύρημά της έχει ιδιαίτερη προγνωστική βαρύτητα.