Παθήσεις Πέους Και Ανδρικής Ουρήθρας

Οι παθήσεις του πέους και της ανδρικής ουρήθρας που αντιμετωπίζονται είναι τρεις:

Α. όγκοι πέους
Β. ινώδης σκλήρυνση πέους (νόσος La Peyronie)
Γ. στενώματα ουρήθρας (ουρηθροτομή ή πλαστική ουρήθρας).

Όλες οι παραπάνω επεμβάσεις απαιτούν ημερήσια νοσηλεία.

Α. Όγκοι πέους

Σπάνιοι όγκοι, αρκετά επιθετικοί αν δε διαγνωστούν σε αρχικό στάδιο. Αν η βλάβη είναι εντοπισμένη και ανακαλυφθεί πρώιμα, αρκεί η μερική εκτομή του οργάνου. Ο άνδρας διατηρεί τότε μέρος του μορίου του, ικανό για φυσιολογική ούρηση και πολλές φορές με ικανότητα για σεξουαλική επαφή.

Αν ο όγκος διαγνωστεί σε προχωρημένο στάδιο και έχει προχωρήσει σε αρκετό μήκος του οργάνου, υπάρχει πιθανότητα για ριζική εκτομή όλου του ανδρικού μορίου, με δημιουργία νέας ουρήθρας στο περίνεο. Η επέμβαση αυτή επιβαρύνει την ψυχολογική κατάσταση του άνδρα. Ο καρκίνος του πέους μπορεί να προσβάλλει τους βουβωνικούς και λαγόνιους λεμφαδένες. Σε προχωρημένα στάδια εφαρμόζεται και χημειοθεραπεία.

Κανόνας: Οποιαδήποτε αλλοίωση στη βάλανο ή τον κορμό του πέους πρέπει να οδηγεί τον άνδρα στο ουρολόγο-ανδρολόγο.

Β. Ινώδης σκλήρυνση πέους – νόσος La Peyronie

Μία όχι και τόσο σπάνια από τις ανδρικές παθήσεις πέους. Σκληρή ινώδης πλάκα πάνω στον κορμό του πέους δημιουργεί κάμψη προς τα πλάγια ή προς τα πάνω. Η κάμψη συνοδεύεται από πόνο, αλλά και από δυσκολία στην επαφή όταν γίνεται σημαντική.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν ιδιαίτερα αποτελεσματικές φαρμακευτικές θεραπείες. Σημαντική βοήθεια στην αντιρρόπηση της κάμψης αποτελεί η χειρουργική διόρθωσή της, με 1 ημέρα νοσηλεία. Γίνεται εκτομή της ινώδους πλάκας και ευθειασμός του πέους, με πολύ καλά αποτελέσματα.

Γ. Στενώματα ουρήθρας (ουρηθροτομή ή πλαστική ουρήθρας).

Πρόκειται για μία από τις συχνές παθήσεις πέους. Ο αυλός της ουρήθρας στενεύει σε κάποιο σημείο της, με αποτέλεσμα έντονα δυσουρικά ενοχλήματα: συχνουρία, μείωση της ακτίνας των ούρων, ουρολοιμώξεις ή και επίσχεση ούρων, δηλαδή μπλοκάρισμα των ούρων. Συνήθεις αιτίες είναι προηγηθείσες επεμβάσεις, όπως μετά από προστατεκτομή, ο καθετηριασμός, οι λοιμώξεις όπως η βλεννόρροια, ή ο τραυματισμός. Αν το στένωμα είναι περιορισμένο και βραχύ σε μήκος, η διάνοιξή του ενδοσκοπικά πολλές φορές είναι αρκετή ώστε να λυθεί το πρόβλημα. Μειονέκτημα αποτελεί η συχνή υποτροπή. Όταν το στένωμα εμφανίζεται ως επιπλοκή επέμβασης προστάτη, το ποσοστό κυμαίνεται στο 2,5 έως 3,5%. Αν το στένωμα είναι εκτεταμένο ή έχει πολλές υποτροπές, τότε πραγματοποιείται ουρηθροπλαστική. Εκτέμνεται το στενωμένο τμήμα και αντικαθίσταται από μόσχευμα που λαμβάνουμε από τον ίδιο ασθενή, όπως στοματικό βλεννογόνο ή άλλους ιστούς.

Πόσο επικίνδυνοι είναι οι όγκοι του πέους;

Είναι σπάνιοι αλλά αρκετά επιθετικοί αν δεν διαγνωστούν σε αρχικό στάδιο. Όταν η βλάβη είναι εντοπισμένη και ανακαλυφθεί πρώιμα, αρκεί η μερική εκτομή και ο άνδρας διατηρεί μέρος του οργάνου, ικανό για φυσιολογική ούρηση και πολλές φορές για σεξουαλική επαφή.

Ποιες παθήσεις καλύπτονται;

Οι όγκοι του πέους, η ινώδης σκλήρυνση ή νόσος La Peyronie, και τα στενώματα της ουρήθρας που αντιμετωπίζονται με ουρηθροτομή ή πλαστική ουρήθρας. Όλες οι επεμβάσεις απαιτούν ημερήσια νοσηλεία.

Σχετικά: στένωμα ουρήθρας και μέθοδος Optilume.